بنام آفریننده ی مادر
مادر جان گاه روییدنم باران مهربانی بودی که به آرامی سیرابم کند
گاه پروریدنم آغوشی گرم که بالنده ام سازد
گاه بیماری ام طبیبی بودی که دردم را می شناسد و درمانم می کند
گاه اندرزم حکیمی آگاه که به نرمی زنهارم دهد
گاه تعلیمم معلمی خستگی ناپذیر و سختکوش که حرف به حرف دانایی را در گوشم زمزمه می کند
گاه تردیدم رهنمایی راه آشنا که راه را از بی راهه نشانم دهد
مادر تو شگفتی خلقتی
تو لبریز از عظمتی
تو را سپاس می گویم و می ستایمت 
در تمام شبهای تاریک و طوفانی روشنگر بودی ودر بستر بیماری پرستار بالینم
هنگامی که از غم دنیا دلم می گرفت واشک چشمانم را نمناک می کرد
تو با دستان پر مهر خود محبت را به من ارزانی می داشتی
حتی اگر بهشت زیر پایت باشد باز هم کم است
مادر جان امیدوارم از من راضی باشی تورا تا آخر عمرم هم دوست دارم. روزت مبارک...

مادر




